Ogólne zasady stosowania środków ochrony roślin
Przypominamy, że zgodnie z § 56 regulaminu ROD działkowiec zobowiązany jest do zwalczania na użytkowanej działce chorób i szkodników roślin oraz chwastów. Działkowiec może stosować na działce chemiczne zabiegi ochrony roślin wyłącznie preparatami dopuszczonymi do obrotu i użytkowania dla upraw amatorskich (nieprodukcyjnych).
- Zabieg może zostać przeprowadzony tylko w przypadku, gdy możliwym jest zapewnienie bezpieczeństwa dla ludzi i upraw ogrodniczych zarówno dla na własnej działce, jak i działkach sąsiednich.
- Z uwagi na specyfikę ogrodów działkowych, bezpieczeństwo ludzi, fauny, flory oraz wpływ na jakość gleby nie powinno się stosować silnie toksycznych środków chemicznych (klasa I i II) lub działających w sposób totalny na rośliny (nieselektywnych), jak np. środek Roundup, który zwalcza niemal wszystkie rośliny, dlatego może być stosowany jedynie przed założeniem plantacji roślin, wschodem uprawianej rośliny lub tuż przed zbiorem w profesjonalnych gospodarstwach produkcyjnych.
- Ze względów ekologicznych i z troski o zdrowe otoczenie zaleca się stosowanie preparatów na bazie naturalnych surowców, unikając środków chemicznych (lub o jak najmniejszej klasie toksyczności).
- Przed zastosowaniem środków ochrony roślin działkowiec zobowiązany jest do poinformowania o tym fakcie sąsiadów, podając nazwę preparatu, okres karencji i datę przeprowadzenia zabiegu.
- Zabiegi środkami ochrony roślin wykonujemy zgodnie z zaleceniem producenta na etykiecie, w odpowiednim stężeniu, w dzień bezwietrzny, lekko pochmurny, nigdy w upały w środku dnia
CHWASTY MOŻNA ZWALCZAĆ NIECHEMICZNIE:
- poprzez ściółkowanie rabat lub stosowanie agrowłókniny,
- systematyczne usuwanie mechaniczne zaraz po pojawieniu się,
- przez zagłodzenie (stale niszczymy część zieloną na powierzchni).
Boczniaki i shiitake
Rosną na pryzmach obornika lub specjalnym podłożu na kompoście, dobrze czują się w zacienionych zakątkach działki lub w altanie.
Są trudniejsze w uprawie, ponieważ tworzą mikoryzę z korzeniami drzew (np. borowik z dębami czy sosnami, koźlarz z brzozą). Wymagają obecności odpowiedniego drzewa na działce oraz użycia gotowej grzybni płynnej lub szczepionki mikoryzowej.
Większość kapeluszowych gości to saprofity - sprzątacze, którzy rozkładają martwe części organiczne, uwalniając trawie dodatkowy azot i fosfor. Same źdźbła rzadko atakują, choć w miejscu ich "żerowania" mogą podkradać wodę i mikroskładniki. Wyjątkiem są niektóre gatunki tworzące wodoodporną, białą grzybnię; tam gleba wysycha szybciej, a trawa żółknie na obrzeżach pierścienia. Dla ludzi i zwierząt ryzykowne są tylko te gatunki, które bywają trujące - a bez fachowej wiedzy trudno je odróżnić od jadalnych, więc najlepiej przyjąć zasadę: nie zjadamy i nie zostawiamy dla psa.
Grzyby, których nie chcemy mieć na trawniku, to patogeny, które atakują źdźbła traw. Rdzawe, różowe, czy białe naloty na liściach powinny przykuwać naszą uwagę.
Są to charakterystyczne okręgi lub półokręgi ciemniejszej trawy, na których obrzeżach pojawia się wianuszek grzybów. Pod ziemią grzybnia rośnie promieniście jak pajęczyna - jej środkowa część obumiera, tworząc jaśniejszy obszar, a na zewnątrz wyrastają nowe nitki i kapelusze. Zwykle kręgi powstają tam, gdzie w glebie pozostawiono stare korzenie drzew, większe kawałki drewna albo mocno przesuszony filc; po intensywnym deszczu grzybnia dostaje wodę i wypuszcza na powierzchnię owocniki w postaci grzybów kapeluszowych.
SZANOWNI DZIAŁKOWCY
