Zgodnie z § 68 pkt 10 Regulaminu ROD:
Działkowcom i innym osobom przebywającym na terenie ROD zabrania się … „wprowadzania i trzymania na terenie ROD psów bez smyczy i kagańca oraz stałego utrzymywania kotów i psów na działce ”.
Pies na działce w ROD może przebywać tylko i wyłącznie ze swoim opiekunem i to pod warunkiem, że jest na smyczy i w kagańcu.
Trzeba mieć jednocześnie świadomość, że za naprawę ewentualnie wyrządzonych przez psy szkód odpowiedzialny jest tylko i wyłącznie ich właściciel, a wynika to z postanowień Kodeksu Cywilnego.
Warto także pamiętać, że pozostawianie psów na działce w ROD jest działaniem sprzecznym z Regulaminem ROD i powinno nie pozostawać bez reakcji Zarządu ROD. Tak sformułowany przepis jest jasny i nie wymaga żadnych dodatkowych interpretacji.
Obowiązki osób utrzymujących zwierzęta domowe określa § 27 Uchwały Nr LXI/1631/2018 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie m.st. Warszawy.
-
- Na terenach przeznaczonych do wspólnego użytku psy powinny być wyprowadzane na smyczy, a zwierzęta agresywne lub mogące stanowić zagrożenie dla otoczenia, również w kagańcach i pod opieką osób, które zapewnią sprawowanie nad nimi kontroli.
- Utrzymujący zwierzęta domowe są zobowiązani zapewnić by zwierzęta nie zanieczyszczały miejsc przeznaczonych do wspólnego użytku. W szczególności utrzymujący i wyprowadzający zwierzęta domowe są zobowiązani do bezzwłocznego usuwania odchodów tych zwierząt.
- Dodatkowo zgodnie z art. 10 ust 2a. ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, osoby niestosujące się do obowiązków określonych w regulaminie, podlegają karze grzywny. Za nieprzestrzeganie wymienionych przepisów może zostać nałożona grzywna w wysokości do 500 zł.
Boczniaki i shiitake
Rosną na pryzmach obornika lub specjalnym podłożu na kompoście, dobrze czują się w zacienionych zakątkach działki lub w altanie.
Są trudniejsze w uprawie, ponieważ tworzą mikoryzę z korzeniami drzew (np. borowik z dębami czy sosnami, koźlarz z brzozą). Wymagają obecności odpowiedniego drzewa na działce oraz użycia gotowej grzybni płynnej lub szczepionki mikoryzowej.
Większość kapeluszowych gości to saprofity - sprzątacze, którzy rozkładają martwe części organiczne, uwalniając trawie dodatkowy azot i fosfor. Same źdźbła rzadko atakują, choć w miejscu ich "żerowania" mogą podkradać wodę i mikroskładniki. Wyjątkiem są niektóre gatunki tworzące wodoodporną, białą grzybnię; tam gleba wysycha szybciej, a trawa żółknie na obrzeżach pierścienia. Dla ludzi i zwierząt ryzykowne są tylko te gatunki, które bywają trujące - a bez fachowej wiedzy trudno je odróżnić od jadalnych, więc najlepiej przyjąć zasadę: nie zjadamy i nie zostawiamy dla psa.
Grzyby, których nie chcemy mieć na trawniku, to patogeny, które atakują źdźbła traw. Rdzawe, różowe, czy białe naloty na liściach powinny przykuwać naszą uwagę.
Są to charakterystyczne okręgi lub półokręgi ciemniejszej trawy, na których obrzeżach pojawia się wianuszek grzybów. Pod ziemią grzybnia rośnie promieniście jak pajęczyna - jej środkowa część obumiera, tworząc jaśniejszy obszar, a na zewnątrz wyrastają nowe nitki i kapelusze. Zwykle kręgi powstają tam, gdzie w glebie pozostawiono stare korzenie drzew, większe kawałki drewna albo mocno przesuszony filc; po intensywnym deszczu grzybnia dostaje wodę i wypuszcza na powierzchnię owocniki w postaci grzybów kapeluszowych.
SZANOWNI DZIAŁKOWCY
